Gepost op

Overprikkeling bij honden

In onze alsmaar drukker wordende maatschappij wordt het leven steeds moeilijker voor diegenen die gevoelig zijn aan indrukken. In mijn praktijk als gedragstherapeut zie ik veel honden die te maken hebben met overprikkeling en vaak chronische stress als gevolg daarvan. De grote hoeveelheid van honden met deze problemen is te danken aan verschillende oorzaken.

Broodfokkers smokkelen pups steeds jonger over de grens, de laatste jaren zien we pups die van hun 3 weken bij de moeder worden weggehaald om dan in België te worden verkocht met valse papieren waarop staat dat ze ouder zijn. Je kan je waarschijnlijk wel voorstellen dat dit voor heel wat gedragsproblemen zorgt als een pup zo jong bij de moeder wordt weggehaald.

Ook komen we heel wat pups tegen die heel hun socialisatieperiode binnen blijven of zelfs heel die tijd enkel in een hok hebben gezeten.

Een andere grote groep zijn de adoptanten uit het buitenland. Mensen met goede bedoelingen halen massaal honden uit het buitenland. Daar hebben we 2 grote groepen in, gedumpte honden die uit een asiel komen en de straathonden. Beide kampen met wantrouwen naar mensen, maar vooral een gebrek aan positieve ervaringen met de omgeving zorgt vaak voor problemen. Als je heel je leven op straat in Roemenië hebt rondgezworven en je komt dan in een appartement terecht met wezens die je niet vertrouwt, omringd door continu geluid en beweging, vraagt dat om gedragsproblemen.

En een laatste groep waar we veel overprikkeling bij terugvinden zijn de honden met HSP (hooggevoeligheid). Voor zover we weten heeft van elke diersoort (ja ook mensen) ongeveer 20% hooggevoeligheid. Dit is voor alle duidelijkheid geen ziekte of aandoening, het is een grotere gevoeligheid voor prikkels dan anderen van dezelfde soort. Je wordt geboren met hooggevoeligheid, sommige hebben er nooit problemen mee, ander hebben moeite met de verwerking van de hoeveelheid prikkels dat ze binnen krijgen.

Overprikkeld zijn herkennen we bij honden onder andere aan:

–        Extreem actief gedrag (hypergedrag)

–        Slaaptekort, vechten tegen slaap

–        Rusteloos, nergens comfortabel liggen, altijd blijven woelen

–        Felle reacties, snel naar angst of agressie over gaan

–        Verlies van focus, weinig concentratievermogen

–        Onverwachte reactie op schijnbaar niets (op iets wat jij niet kan waarnemen)

–        Continue alertheid

–        Overdrijven in likken, kauwen, …

–        Druktes vermijden

–        Enkel oog voor een bepaald kauwspeeltje, vliegenjagen, schaduwjagen, apporteren, …

–        Verlies van zelfcontrole

–        Stereotiep gedrag zoals ijsberen

Pavlov heeft ons erop gewezen dat niet iedereen dezelfde prikkel hetzelfde ervaart. Iets wat voor de ene persoon als gewoon wordt aanschouwt, kan voor een ander indrukwekkend zijn. Zo is het bijvoorbeeld voor een bewoner van stad Antwerpen zeer normaal om voortdurend in druk verkeer te lopen en omringd worden door geluid, terwijl het voor een persoon die heel zijn leven op de buiten heeft gewoond dit net overweldigend kan zijn.

Omdat onze samenleving en ons leven zo druk zijn geworden ondervinden heel wat honden last met het verwerken van al deze prikkels. Iets wat ons niet onmiddellijk opvalt. Een hond neemt sommige dingen veel intenser waar dan wij, denk maar aan zijn ontzettend goed reukvermogen en zijn goed gehoor. En ja het kan zijn dat je vorige hond of de hond van de buren hier totaal geen probleem mee heeft, maar jouw hond wel.

Zo is een wandeling voor een hond van groot belang, en kan het zijn dat je hond fysiek perfect een wandeling van 1 uur aankan, maar dat hij mentaal niet in staat is om de omgevingsprikkels te verwerken waardoor hij helemaal overprikkeld geraakt van deze, voor hem lange wandeling. Je hond probeert je dit waarschijnlijk ook duidelijk te maken, maar vaak zien wij mensen de (voor ons) subtiele signalen niet.

Door je hond voldoende rust en slaap te bieden op een plaats waar dit voor hem mogelijk is (is dus afhankelijk van hond tot hond) kan hij alles wat hij meemaakt verwerken. Heeft je hond te weinig rust en/of slaap zal dit op termijn voor problemen zorgen. Een van de problemen bij overprikkeling is chronische stress, en dit heeft als gevolg verschillende gedragsproblemen en fysieke ongemakken tot gezondheidsproblemen.

De hoeveelheid rust en slaap dat je hond nodig heeft is weer individueel afhankelijk, wel hebben enkele onderzoeken uitgewezen dat een volwassen hond een minimum van 16 à 18 uur slaap nodig heeft per 24u om goed te kunnen functioneren. De gevoelige groepen die ik bovenaan aan dit artikel heb beschreven hebben in het algemeen meer dan dit nodig om goed te blijven functioneren.

Merk je dus dat het lontje van je hond wat korter is geworden, hij heel hevig staat of een van andere bovengenoemde symptomen laat zien, kijk dan even na hoeveel je hond slaapt, lees zijn lichaamstaal en probeer te begrijpen wat je hond je probeert te vertellen.

Heb je graag hulp bij het gedrag van je hond?

Stuur dan een mailtje naar info@4sanca.be en we helpen je graag verder.

Gepost op

Koolhydraten in hondenvoeding

Over voeding voor honden is veel discussie, een van de redenen daarvoor is het gebrek aan onderzoek door onpartijdige. Zo goed als alle onderzoeken over de voeding voor honden wordt gedaan door de producenten van brokken. Deze zijn niet echt onpartijdig en hun onderzoeken hebben niet als doel wat het gezondste is voor de hond, maar eerder hoe kunnen we zo efficiënt mogelijk een product produceren dat mensen kopen voor hun hond…

Er zijn echter dingen die we wel weten over de hond, namelijk dat het een carnivoor is. Dit wil zeggen dat zijn lichaam is ingesteld dierlijke materialen (prooidieren dus) te verteren. We kunnen dit zien aan zijn gebit, maag- en darmstelsel en de daar aanwezige enzymen en bacteriën die instaan voor het verteringsproces.

Ook weten we dat een hond geen wolf is, een hond heeft evenveel gemeen met een wolf als wij mensen met een chimpansee. Redelijk veel, maar toch heel anders dus.

Een van die verschillen is de capaciteit om koolhydraten te verteren. Een wolf kan namelijk helemaal geen koolhydraten afbreken, uit onderzoek is gebleken dat een groot percentage honden dit wel kan (dus niet alle honden).

Maar dit wil niet zeggen dat honden hier nood aan hebben. En ook niet dat een hond echt iets nuttig kan doen met die koolhydraten. De reden voor deze evolutie, lijkt mij vanzelfsprekend, wij mensen eten dit ontzettend veel! Hierdoor hebben honden zich moeten aanpassen omdat ze dicht bij ons leven. Er is echter nog wel een verschil bij de opname van koolhydraten tussen mens en hond. De enzymen en bacteriën van (sommige) honden kunnen koolhydraten afbreken naar glucose in plaats van naar bruikbaar vet, wat bij herbivoren (planteneters) wel het geval is. De enzymen en bacteriën van een hond zijn dus niet in staat om de koolhydraten om te zetten naar vetzuren wat kan worden gebruikt als energie.

Glucose zorgt ervoor dat de bloedsuikerspiegel van de hond stijgt, de pancreas van de hond gaat hierop reageren door extra enzymen en insuline af te geven. Een hoge hoeveelheid aan glucose gaat de pancreas dus gaan belasten. De insuline gaat de glucose uit het bloed halen en in de cellen duwen, hierdoor worden de cellen verplicht hun energie te halen uit glucose ipv vet. Wanneer de pancreas overbelast geraakt komen de koolhydraten onverteerd in de darmen terecht wat een mogelijke oorzaak kan zijn voor darmproblemen, allergieën en intoleranties. Bij een stijging van de bloedsuikerspiegel, komt er steeds een daling. Dit heeft als gevolg dat de hond een sterk hongergevoel krijgt, en een hongerige hond is in het algemeen geen rustige hond.

Hieruit kunnen we dus concluderen dat koolhydraten bij honden best vermeden wordt, of de hoeveelheid zo laag mogelijk te houden om het lichaam niet te overbelasten.

Daartegenover staat dat veel commerciële voeding een hoge hoeveelheid koolhydraten bevat. Koolhydraten zijn een ruim begrip, hieronder vallen suikers, zetmeel en plantaardige vezels. Van deze groepen zien we vooral zetmeel terug komen in de commerciële voeding. Je kan namelijk geen koeken bakken zonder enige vorm van zetmeel. Denk maar even na, hoe maak je zelf een krokant hard koekje? Dan heb je altijd meel nodig, van tarwe, rijst, peulvruchten of iets van die aard. Uiteraard kan je dus geen hondenbrok maken zonder zetmeel, een probleem dat blikvoeding en diepvriesvoeding niet hebben.

Ik vermoed dat ook dat bovenstaande reden de trend heeft gezet naar graanvrije voeding. Granen zijn een van de hardste vezels die door honden zelfs amper kunnen worden omgezet naar glucose. Producenten hebben hier even aan moeten werken, en nu zien we meer voeding met maïs, rijst, aardappelen en peulvruchten. Deze vezels zijn beter verteerbaar dan granen, maar nog steeds koolhydraten!

Zo heb ik ooit een discussie gevoerd met een dierenarts. Ik kwam mezelf voorstellen als gedragstherapeut en trainer en vertelde wat mijn visie en werkwijze was (beloningsgericht trainen). De reactie van deze dierenarts had ik niet echt verwacht… Ze verweet mij het stijgend percentage van pancreasproblemen bij honden; te veel mensen geven hun honden veel koekjes en snoepjes en dan ga ik dat nog eens aanmoedigen! Zo krijgen honden te veel suiker binnen en krijgen ze pancreasproblemen.

Onbedoeld bevestigde ze dus mijn visie, ik gebruik namelijk geen beloning met koolhydraten. Toen ik haar dan vertelde welke beloningen ik gebruik (zie blog zelf snacks maken) veranderde haar reactie. Ik begrijp haar reactie volledig , als je de veel verkochte en gebruikte hondenkoekjes geeft zou dit inderdaad veel schade kunnen toebrengen de gezondheid van je hond.

Mijn raad aan jullie:

Weet wat je geeft!

Lees de kleine lettertjes (ingrediënten of samenstelling) op de verpakking. Ze vertellen je niet alles, maar dan weet je toch iets meer over wat je hond binnen krijgt.Want ze zeggen niet voor niets “je bent wat je eet”!

Gepost op

Wat is een normale ontlasting voor honden?

Op zich misschien niet het smakelijkste onderwerp voor over te schrijven, maar wel een goede manier om de fysieke gezondheid van onze hond te kunnen beoordelen. En ook omdat niemand er van houd op een plat hoopje stikkende ontlasting op te kuisen.


Allereerst wat is een goede hoeveelheid en frequentie voor een hond?
Ontlasting hoort stevig te zijn maar niet te hard en bruin van kleur. Afhankelijk van welke voeding hij heeft gegeten kan de consistentie en kleur iets verschillen, maar de verschillen zouden niet heel groot mogen zijn. Je zou kunnen stellen dat je een ontlasting gemakkelijk zou moeten kunnen oprapen met je handen (en een zakje natuurlijk) en je mag niet flauwvallen van de stank. Het is normaal dat ontlasting niet naar bloemetjes ruikt, maar een sterke geur zou op darmproblemen of slechte kwaliteit voeding kunnen wijzen.


Het aantal keer dat je hond zich ontlast heeft ook te maken met zijn leeftijd. Een volwassen hond gaat zich 1 tot 3 maar per dag ontlasten, bij een pup zal dit meer zijn. De darmflora van een jonge hond werkt nog niet optimaal, ze zijn dus nog niet in staat om voeding optimaal te verteren. Er zal dus meer ontlasting zijn bij een pup. Gaat je volwassen hond meer dan 3x per dag? Dan werkt zijn spijsverteringsstelsel niet optimaal of bevat de voeding te veel slecht verteerbare materialen.


Wat je hond eet bepaald ook hoe zijn ontlasting is, fabrikanten maken hier goed gebruik van. Er worden producten in voeding toegevoegd om een “mooie” ontlasting te krijgen en zelfs geurstoffen om de ontlastingsgeur te onderdrukken. Maar dit garandeert dus niet dat de voeding gezond is voor je hond.


Grote honden hebben uiteraard een grotere hoeveelheid ontlasting tov kleine honden, ze hebben ook meer voeding nodig en produceren dus ook meer afvalstoffen.


Wat je over de verhouding voeding en ontlasting kan zeggen is dat de kwaliteit voeding die minder afvalstoffen of slecht verteerbare materialen bevat dus ook zullen zorgen voor minder ontlasting. Er is dus een goede rede waarom sommige voeding duurder is dan andere.


Het aantal keer dat je hond zich ontlast heeft ook te maken met zijn leeftijd. Een volwassen hond gaat zich 1 tot 3 maar per dag ontlasten, bij een pup zal dit meer zijn. De darmflora van een jonge hond werkt nog niet optimaal, ze zijn dus nog niet in staat om voeding optimaal te verteren. Er zal dus meer ontlasting zijn bij een pup. Gaat je volwassen hond meer dan 3x per dag? Dan werkt zijn spijsverteringsstelsel niet optimaal of bevat de voeding te veel slecht verteerbare materialen.
Wat je hond eet bepaald ook hoe zijn ontlasting is, fabrikanten maken hier goed gebruik van. Er worden producten in voeding toegevoegd om een “mooie” ontlasting te krijgen en zelfs geurstoffen om de ontlastingsgeur te onderdrukken. Maar dit garandeert dus niet dat de voeding gezond is voor je hond.


Grote honden hebben uiteraard een grotere hoeveelheid ontlasting tov kleine honden, ze hebben ook meer voeding nodig en produceren dus ook meer afvalstoffen.


Wat je over de verhouding voeding en ontlasting kan zeggen is dat de kwaliteit voeding die minder afvalstoffen of slecht verteerbare materialen bevat dus ook zullen zorgen voor minder ontlasting. Er is dus een goede rede waarom sommige voeding duurder is dan andere.

Gepost op

Bewaarmiddelen in hondenvoeding

Voeding en gedrag zijn nauw aan elkaar verbonden, want als je jezelf niet goed voelt ga je sneller geïrriteerd reageren. Een gezonde voeding zorgt voor een gezond lichaam dat zich weet uit door normaal gedrag.

Dit is dan ook de reden dat we in de opleiding als gedragstherapeut voor honden les krijgen over voeding (die niet gesponseerd word door een merk). Maar ik wilde hier meer over weten, daarom heb ik besloten mij verder te verdiepen in de voeding, niet alleen uit interesse, maar omdat ik in mijn praktijk het verschil zie! Honden die snel geïrriteerd zijn, naar meer ontspannen gedrag vertonen door verandering van voeding.

Maar de vraag die je jezelf al onmiddellijk kan stellen: wat is gezond?

We weten allemaal dat geprocedeerde voeding niet gezond is, toch? En hoewel we dit eigenlijk allemaal beseffen krijgen bijna alle honden geprocedeerde voeding, zelf dierenartsen raden dit aan! Natuurlijk is het veel gemakkelijker om een brok te geven ipv zelf te gaan koken voor je hond. Dat neemt niemand je kwalijk, maar echt gezond is iets anders.

De dierenvoedingsindustrie is ontzettend groot en we spreken over een miljoenen-bisnes. We kunnen dan ook moeilijk alle producenten over dezelfde kam scheren.

Hetgeen mij veel zorgen maakt in de voeding voor honden is de toevoegingsmiddelen. Toevoegingsmiddelen zijn hetgeen dat word toegevoegd na de hoofdingrediënten, dit word voornamelijk gedaan omdat de hoofdingrediënten niet voldoende voedingsstoffen bevatten. Maar ook bewaarmiddelen worden toegevoegd. Als je er logisch over nadenkt, welk voedingsproduct bewaart maanden en blijft onveranderd? terwijl meeste brok gemakkelijk maanden, een jaar, sommige zelfs tot 2 jaar meegaan zonder problemen. Een van de oorzaken daarvan zijn het gebruik van antioxidanten of bewaarmiddelen.

Natuurlijk bestaat er een wetgeving over welke producten hiervoor gebruikt mogen worden, maar …

Een aantal van deze toegestane bewaarmiddelen zijn verboden in de menselijke consumptie, een daar zijn grondige redenen voor. Neem nu Ethoxyquine ook wel vermeld als E324, het word onder andere in de landbouw gebruikt voor bestrijding van ongedierte en onkruid. Uit onderzoek is gebleken dat dit product vergiftigingsverschijnselen kunnen teweegbrengen die nier en leverfuncties beïnvloeden. Het is dan ook ten strengste verboden dit in menselijke consumptie te verwerken. Echter is het wel toegestaan om dit product toe te voegen in dierenvoeding, wat uiteraard dus ook gebeurt. Zo is er ook Butylhydroxytolueen of E321, als oorsprong gebruikt voor het bewaren van kleurenfilms. Dit product is bekent voor het oorzaken van voortplantingsstoornissen, verandering van aantal bloedcellen, verandering van gedrag en verstoren van leverfuncties. En ook deze kan je terug vin den in onze hondenvoeding. Propylgallaat, E310 kan lever beschadigen en veroorzaakt eczeem en maagklachten. Butylhydroxyanisol of E320 kan opgeslagen worden in de lever en de enzymen afbreken die instaan voor de opname van vitamine D, ook verhoogt dit product vetten en cholesterol in het bloed. En deze gevolgen zijn bekend, maar wettelijk gezien gaat een producent niet in fout bij het gebruiken van deze producten in hondenvoeding.

Het doet je toch wel even nadenken. Dus als je voeding voor je hond koopt, ga er niet vanuit dat dit onschadelijk of gezond is voor je hond. Draai even de zak om een bekijk even wat het juist is wat je geeft aan je hond.

Gepost op

Angst bij honden

bange hond, angstig hondje,

Als eigenaar bots je tegen allerlei problemen als je te maken hebt met een hond die onzeker en angstig is. Denk maar aan gaan wandelen met je hond, auto’s, camions, fietsers, skaters, joggers, andere honden, … Voor sommige honden kan de buitenwereld heel indrukwekkend zijn.

Mensen hebben vaak veel vragen i.v.m. de angsten van hun hond. Bij geadopteerde honden wordt al snel verondersteld dat ze zijn mishandeld, maar dit is niet altijd het geval. Zo zien we veel adoptiehonden uit het buitenland die als jonge pup van het straat zijn “gered” en daarna in een asiel zijn terecht gekomen, wachtend om geadopteerd te worden. De reden dat veel van deze honden met angsten kampen is door verschillende oorzaken. Niet gesocialiseerd (de socialisatie fase duurt maar tot 12 a 14 weken oud), of toch niet voor het leven in onze drukke maatschappij. Cultuurschok, België lijkt niet helemaal op Spanje of Roemenië, zeker niet op vlak van drukte.

Dan hebben we nog een grote groep, de broodfokhonden. Een andere achtergrond, maar vergelijkbare problematiek. Zo is na onderzoek gebleken dat als een teef ongewenst drachtig is en of veel stress heeft tijdens de dracht de ongeboren jongen in hun leven sneller last krijgen van stress en sneller in angst gaan. En ook zijn deze hondjes vaak niet of zeer slecht gesocialiseerd wegens geen tijd van de verkoper of gebrek aan kennis bij eigenaar.

Het klinkt misschien vreemd, maar dit zijn mijn favoriete cases.

Niets dat mijn hart meer vreugde brengt dan een hond te helpen zijn angsten te overwinnen.

Dit is dan ook de rede dat ik mij hierin ben gaan specialiseren. Zo heb ik verschillende lezingen gevolgd en ben ik instructeur van verschillende sporten die honden met angsten kan helpen.

 

Maar hoe doe je dat dan?

Allereerst is het belangrijk om de hond te leren begrijpen, zijn lichaamstaal zegt ons veel over hoe hij zich voelt. Heb hier respect voor, emoties kan je niet zomaar aan of uit zetten. Dit heeft tijd, geduld en begrip nodig. Herken en respecteer de grenzen van je hond! Nog te vaak hoor ik mensen zeggen: “hij moet het maar leren”. Daar word ik echt zo trist van.

Angst kan je samen overwinnen, als je je hond steunt, aanmoedigt en motiveert kan je veel bereiken. Alles op zijn tijd en stap voor stap, zo geraak je het verste.

Ontdek welke triggers voor een angstreactie zorgen bij je hond; geluid, beweging, geur, … Werk aan elk onderdeel apart door ze te gaan isoleren. Leer je hond meer zelfvertrouwen aan door zijn natuurlijke instinct van jacht te laten gebruiken: zoek, vang, eet. Leer hem zijn eigen lichaam beter kennen door te werken aan zijn lichaamsbewustwording (weet je hond wel dat hij 4 poten heeft?). Leer hem wat te doen als het toch te eng wordt voor hem. En leer hem zijn angsten te overwinnen!

 

Is jouw hond vaak angstig en zoek je hulp om hem hierbij te helpen?

Stuur dan een mail naar info@4sanca.be

 

 

Gepost op

herkennen van angst

angstige hond, bange hond

Angst is een van de meest onderkende problemen bij honden, zeker bij de grotere rassen.

 

Mensen lijken het oke te vinden dat kleinere honden angstig zijn, maar als het over grotere of “stoerdere” rassen gaat wordt het vaak zelfs niet erkend. Grotere honden worden verwacht van zelfzeker te zijn, nu hangt dit niet alleen samen met het ras en grootte maar ook met de eigenaar.

Het hebben van angst is totaal onafhankelijk van het uiterlijk van de hond, angst wordt veroorzaakt door de gebeurtenissen in zijn leven en het karakter. Zo speelt de socialisatiefase hierbij een belangrijke rol, indien de honden negatieve ervaring(en) of geen ervaringen heeft gehad in de socialisatiefase gaan ze hier later angstig op reageren.

Zo kan je bijvoorbeeld zien aan honden die langere tijd als straathond hebben geleefd (tijdens de socialisatieperiode) dat deze sneller angstig reageren in een huishouden op wat voor ons dagdagelijkse “normale” dingen zijn. Dit omdat de hond in zijn socialisatie fase hiermee niet in contact is gekomen, hij heeft niet geleerd hoe je hiermee moet omgaan.

Er zijn ook nog andere factoren die een rol spelen of je hond angstig reageert in bepaalde situaties. Zo is na onderzoek gebleken dat als een teef ongewenst drachtig is en of veel stress heeft tijdens de dracht de ongeboren jongen in hun leven sneller last krijgen van stress en sneller in angst gaan. Dit is dan ook een van de vele redenen om goed op te letten als je een pup koopt, zodat je weet dat de teef zich tijdens haar zwangerschap in een goede stressvrije omgeving heeft gezeten.

angst bij honden, bange hond

Hoe erken je een angstige hond?

Als we naar de lichaamstaal van de hond gaan kijken gaan de meeste mensen grote angst snel herkennen aan de dracht van de staart, als de hond in grote angst of paniek gaat verlaagt de houding van de staart, deze kan tot plat tegen de buik gedragen worden. Maar een hond die in stress, onzekerheid of angst is wordt niet altijd erkend.

Je kan de emotionele toestand bekijken als een ladder die beklommen wordt en bij elke trede verergert de emotie, ook worden de signalen van de hond steeds duidelijker om af te lezen. Als een hond angstig is zal hij trachten contact te vermijden en kan je veel kalmerings- en stress signalen zien bij de hond.

Angstsignalen:

  • Lage houding
  • Lage staarthouding tot aangenepen staart
  • Propellerkwispel / rotatie kwispel
  • Kijken eigenaar
  • Oogwit
  • Hard oog
  • Oren naar achteren
  • Gesloten mond
  • Piepen, janken, hoge blaf, huilen
  • Vluchtgedrag
  • Verstijven
  • Tragen bewegingen tot niet meer bewegen
  • In elkaar duiken
  • Bibberen
  • Steun zoeken
  • Plassen
  • Legen van anaalklieren
  • Spierspanning
Gepost op

De kwispel

Iedereen kent het beeld wel een hond die zo enthousiast met zijn staart kwispelt dat zelfs zijn kont mee zwaait. Maar een hond kan op veel verschillende manieren kwispelen. Verschillende van deze kwispels hebben een naam gekregen, hieronder som ik er een paar op.

• Propellerkwispel/rotatiekwispel
• Zwabberkwispel (poepkwispel)
• Stijve kwispel (puntjeskwispel)

Verschillende kwispels met een andere boodschap. Over het algemeen betekent een kwispel spanning/stress, dit kan zowel positief als iets minder positief zijn. Zo is de bekende poepkwispel (officieel zwabberkwispel genoemd) van een enthousiaste blije hond.
Maar een proppellerkwispel betekent een hond die onzeker is over de situatie, die niet goed weet hoe hij er mee moet omgaan. Je kan hiervan zeggen dat de hond niet weet of hij zijn staart nu hoog, neutraal of laag moet houden en daardoor het allemaal tegelijk toont.
Een stijve kwispel kan zowel met heel de staart als enkel het puntje van de staart. Deze noemt men ook soms een tiktak-kwispel, de staart beweegt stijf van links naar rechts in een trage ritmische beweging. Dit is een waarschuwingssignaal, een dreiging.
Elke hond heeft een andere lichaamsbouw en de verschillende kwispels zijn niet altijd even duidelijk, denk maar aan een Engelse Buldog die zeer weinig beweging in zijn staart kan brengen.

Gepost op

lichaamstaal van de hond: houding van de staart

lichaamstaal hond, taal van de hond

Een hele mooie communicatietool van de hond is de staart, hij laat zo mooi en duidelijk zien wat zijn gemoedstoestand is. Spijtig dat hier zoveel misverstanden rond zijn. Iets wat je bij hondenliefhebbers vaak hoort is: “Ooh hij kwispelt hij is echt super blij!”. Deze mythe wil ik graag doorbreken: een hond die kwispelt, is niet altijd blij. Ook een hoge staart wil niet zeggen dat de hond gevaarlijk is.

De houding van de staart kan hoog, neutraal, laag of aangeknepen zijn. Hier zijn dus ook verschillende gradaties in en ook het ras van hond geeft een verschil van neutrale houding. Zo heeft de Beagle in neutrale houding een staart die omhoog staat, bij een verhoogde houding kan zijn staart tot plat op zijn rug liggen. Een Duitse Herder daarentegen heeft in neutrale houding een hangende staart en heeft een Akita Inu een krulstaart.

De neutrale houding is hier dus ook afhankelijk van ras tot ras. Een hoge houding gaat dichter naar de rug toe en een lage houding gaat richting de buik van de hond.

Gepost op

lichaamstaal van de hond: de houding

Het meest opvallende is de houding van de hond: heeft hij een hoge, neutrale of lage houding?
Is er spanning op zijn spieren, staan zijn poten onder zijn lichaam of eerder naar achteren? Dit zijn al enkele dingen waar je op kan letten.

Waar je steeds rekening mee dient te houden is het ras van je hond, de neutrale houding van een herdershond verschilt van die van een molosser en deze verschilt dan weer van die van een gezelschapshond. Zo kan je bij de Koningspoedel een zeer fiere houding zien met de borstkas iets naar voor, terwijl een Engelse buldog juist meer naar voren “hangt” en zijn hooft lager houdt. De neutrale houding wil niet zeggen de houding die je hond het meeste aanneemt, maar dit is de houding waarbij de hond op zijn gemak is, ontspannen is.

Het is dus interessant om eerst te gaan kijken naar de neutrale houding van het ras van de hond. Ook dien je rekening te houden met de medische toestand, een oudere hond gaat bijvoorbeeld sneller met een bolle rug staan en zijn achterpoten iets onderin omdat zij gemakkelijker last hebben van hun onderrug en heupen.
Daarom spreekt men steeds van de neutrale houding als “startpunt “ om een hond de beoordelen/lezen.

Als ik dus spreek over een hoge houding wil dit zeggen hoger dan neutraal, dit zal voor een poedel dus hoger zijn dan die van een Bulldog ook al willen deze honden hetzelfde “vertellen”.

Hoge houding
Een hoge houding wil zeggen dat de hond zich groot opstelt, borstkast vooruit, hoofd hoger gehouden en ook de achterhand staat hoog.
Dit noemt men een zelfzekere of dominante houding. Dominant wil niet zeggen dat deze hond agressief is of de baas wil spelen, maar dat hij zeker is van zijn stuk en stevig in zijn schoenen staat (of wil doen alsof = ambivalent). Een houding is een momentopname, het wil niet zeggen dat een hond op een bepaald moment zelfzeker is dat hij dit altijd is.
Wil dit zeggen dat elke hond die een hoge houding aanneemt zelfzeker is?
Nee, een hond kan ook macho gedrag of ambivalent gedrag gaan vertonen, daarom is het van belang de hond in zijn volledigheid te gaan beoordelen en niet enkel op houding.
Bijvoorbeeld als zijn achterpoten achter zijn lijf staan en zijn poep dus lager komt terwijl zijn borst vooruit staat is een vorm van macho gedrag, de hond wil zich zelfzeker laten overkomen ( borst vooruit hoofd hoger) maar zijn achterhand “verklapt” dat hij een lagere houding heeft en dus niet zo zeker van zijn stuk is.

 Lage houding
Als de hond een lage houding aanneemt is dit uit onzekerheid, angst of paniek.
Hoe lager de houding hoe dieper de hond in deze emotie zit, je begint bij onzekerheid, lager gaat het over naar angst en nog lager is paniek of freeze.
Hoe groter de hond in angst hoe hoger de spierspanning wordt en kan de hond begint te trillen.
Dit kan allemaal zeer snel gebeuren en vaak missen wij dit ook. Een lage houding wil niet noodzakelijk zeggen dat het slecht is, angst roept bij veel mensen een slecht associatie op, maar iedereen wordt wel eens onzeker en of angstig door iets, niet? Het is echter wel van belang dat het erkent en gerespecteerd word.

Gepost op

Hoe vaak wandelen met een hond

Wandelen is een van de basisbehoeften van een hond.
Het is van belang voor zowel de fysieke als de mentale gezondheid van een hond.
Elke eigenaar is er zich van bewust dat je met een hond moet gaan wandelen. Hoewel meeste trainers en gedragstherapeuten het erover eens zijn dat een wandeling van 30 minuten per dag een minimum is (afhankelijk van ras en gezondheid) en dat verschillende wandelingen beter zijn dan 1 lange wandeling.

Blijkt uit een recent onderzoek in de UK dat hondeneigenaars gemiddeld minder dan 20 minuten wandelen per dag!
Ik moet eerlijk toegeven dat de cijfers mij niet echt verbazen, het is ook hetgeen ik ondervind bij mijn klanten en op het straatbeeld. In de winter lijken alle honden te zijn verdwenen.

De redenen (of anders gezegd exuses) zijn;

  • het weer zit niet mee
  • de eigenaars willen niet vuil worden
  • te moe van het werk
  • niet genoeg tijd
  • lastig omdat de hond trekt
  •  …

Nochtans is het iets dat iedereen weet voor men een hond in huis neemt. Te weinig of te korte wandeling zorgt voor veel frustratie bij honden wat zich gaat vertalen in gedragsproblemen zoals het trekken aan de leiband, wat voor frustratie zorgt bij de eigenaar.
Toen ik startte als hondengedragstherapeut was ik hier zeer verbaast over, je neemt toch een hond omdat je graag gaat wandelen? Nu nog vind ik het zeer frustrerend als ik te weten kom hoe lang honden moeten wachten alvorens ze eens op ontdekking kunnen gaan.

Stel je voor! Je word wakker, vol energie, en dan moet je eventjes 6 tot 8 uur wachten alvorens je even kan gaan wandelen, en dan liefst nog traag en beheerst! Dit is voor veel honden dagelijkse realiteit.

Dus mijn boodschap aan jullie
Stop met excuses te verzinnen en ga naar buiten, het zal jullie goed doen!
En is het gedrag van je hond echt zo moeilijk tijdens de wandeling, doe er iets aan en schakel hulp in.